Kongres Zdrowia Psychicznego

Opublikowano: poniedziałek, 08, maj 2017 Administrator

Organizacja Kongresu została podjęta ze względu na dramatyczny stan psychiatrycznej opieki zdrowotnej w Polsce, oraz odkładanie realizacji jej niezbędnej i systemowej reformy poprzez wdrożenie Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego. Chorzy leczą się w warunkach uwłaczających ludzkiej godności, a w wielu miejscach Polski właściwa pomoc jest praktycznie niedostępna. Poprzez pokazanie determinacji wielu środowisk chcemy mieć wpływ na opiekę psychiatryczną w Polsce.
Poniżej dokument wypracowany w czasie I Kongresu Zdrowia Psychicznego:

My, profesjonaliści opieki psychiatrycznej i pomocy społecznej, osoby z doświadczeniem kryzysu psychicznego, rodziny, przyjaciele, oraz humaniści, zebrani dziś na I Kongresie Zdrowia Psychicznego w Warszawie, w przekonaniu, że:

  • zdrowie psychiczne jest wielką wartością, fundamentalnym dobrem osobistym człowieka, którego ochrona należy do obowiązków państwa,
  • przemyślana troska o zdrowie psychiczne dzieci,młodzieży, osób dorosłych i starzejących się, buduje kapitał rodzin i społeczeństwa,
  • przyjazny, sprawny system pomocy i wsparcia w kryzysach zdrowia psychicznego przeciwdziała ludzkim tragediom, oraz dojmującemu poczuciu porzucenia, osamotnienia i bezradności,
  • naruszanie niezbywalnej godności, praw osób w kryzysie psychicznym wynika z ludzkiej ignorancji, wadliwego prawa, oraz z niewydolności instytucji - co można zmienić,

świadomi, że:

  • oczekiwane i zapowiadane od lat zmiany w zakresie polityki zdrowotnej i społecznej państwa wobec zdrowia psychicznego są lekceważone, odkładane lub pomijane,
  • niezaspokojenie potrzeb uruchamia niekorzystne tendencje epidemiologiczne, oddala zdrowie, rozbija rodziny, narusza prawo, niesie straty ekonomiczne,
  • brak działań reformatorskich konserwuje poczucie bezradności, porzucenia i osamotnienia, wymuszane przez niewydolny system na nas - jego głównych interesariuszach, ze szkodą dla wszystkich,
  • brakuje rozwiązań systemowych, które bez ograniczeń i nierówności, udostępniałyby nowoczesną, środowiskową opiekę psychiatryczną, zgodnie z Narodowym Programem Ochrony Zdrowia Psychicznego,

ogłaszamy tę DEKLARACJĘI KONGRESU ZDROWIA PSYCHICZNEGO, żądając:

  1. poszanowania praw i wolności osób doświadczających kryzysu zdrowia psychicznego, w szczególności do decydowania o sobie we wszystkich dziedzinach życia,
  2. poszanowania prawa osób doświadczających kryzysu zdrowia psychicznego do pełnego udziału w życiu społecznym, do życia, mieszkania, pracy i leczenia się w lokalnej społeczności,
  3. wdrożenia programów edukacyjnych, profilaktycznych, przeciwdziałających stygmatyzacji i nierównemu traktowaniu z aktywnym udziałem osób doświadczających kryzysu,
  4. uruchamiania lokalnych Centrów Zdrowia Psychicznego, z nowoczesnymi standardami organizacyjnymi, z obowiązkiem udzielania pomocy mieszkańcom określonego rejonu, z adekwatnym finansowaniem powiązanym z liczbą mieszkańców, z koordynacją leczenia z innymi formami wsparcia i uczestnictwa społecznego,
  5. udostępnienia i upowszechnienia osobom wychodzącym z kryzysów zdrowia psychicznego dostosowanych form wsparcia w zakresie kontynuowania nauki i zatrudnienia,
  6. zapewnienia godnych warunków pracy pracownikom ochrony zdrowia psychicznego, ponieważ ich godne warunki pracy oznaczają dla osób potrzebujących pomocy godne warunki leczenia i wspierania, oraz zabezpieczenie koniecznych kadr dla ich realizacji w przyszłości, 
  7. wprowadzenia w życie postanowień Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego, poczynając od przygotowanego w ostatnich dwóch latach pilotażu, przy koordynowanym wykorzystaniu środków udostępnionych przez UE, na wspieranie deinstytucjonalizacjI i ochrony zdrowia psychicznego, w ramach programów operacyjnych regionalnych (RPO) i krajowego (PO WER).

 

Warszawa, 8 maja 2017 r.

Z upoważnienia uczestników Kongresu
Przewodnicząca Komitetu Organizacyjnego
Joanna Krzyżanowska-Zbucka

 

LIST OTWARTY
W SPRAWIE NARODOWEGO PROGRAMU OCHRONY ZDROWIA PSYCHICZNEGO

25 marca 2017 roku

Pani Beata Szydło
Prezes Rady Ministrów
Al. Ujazdowskie 1/3
00-001 Warszawa

Szanowna Pani Premier,

jesteśmy osobami korzystającymi z systemu opieki psychiatrycznej. Piszemy do Pani w sprawie
funkcjonowania tego systemu.
Być może niewiele Pani o nas wie. Często spotykamy się z lękiem, współczuciem, opuszczeniem,
chęcią izolowania nas, które wynikają z niewiedzy. Z uwagi na specyfikę kryzysów psychicznych,
jesteśmy też grupą niewidzialną i marginalizowaną. A jest nas niemało. Co czwarty obywatel
przynajmniej raz w życiu przechodzi kryzys psychiczny – w reakcji na przeciwności losu, na
choroby, które dotykają jego samego lub jego bliskich; w wyniku przepracowania lub kłopotów z
radzeniem sobie z rolami społecznymi. A i osób, u których diagnozuje się choroby psychiczne, takie
jak schizofrenia czy choroba afektywna dwubiegunowa, też jest wiele. Tylko na schizofrenię choruje
w Polsce co setny obywatel. Tak mówią statystyki. Wielu ludzi cierpi na depresję, często
w zaostrzonej formie. To z tą chorobą boryka się najwięcej pacjentów psychiatrycznych trafiających
do szpitala.
Coraz więcej Polaków podejmuje próby samobójcze.
Zwykle o swojej chorobie milczymy, bo boimy się utraty pracy i odrzucenia, ale teraz nie możemy
milczeć. Zbyt długo już czekamy na realizację obiecanej reformy systemu opieki psychiatrycznej –
przyjętego przez polityków Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego, którym dotąd
rząd się nie zajął.
Narodowy Program Ochrony Zdrowia Psychicznego trzeba jak najszybciej zacząć realizować, bo
pacjentom potrzebna jest szybsza i zróżnicowana pomoc, w tym także możliwość reagowania
i pomocy w przypadku załamań i kryzysów psychicznych. Ważny jest więc szerszy i łatwiejszy
dostęp do opieki psychiatrycznej i psychoterapeutycznej.
Istnieje potrzeba tworzenia Centrów Zdrowia Psychicznego, ponieważ większe efekty ma leczenie
pacjentów w ich własnym środowisku: wśród bliskich, w miejscu, gdzie pracują, uczą się i żyją, a nie
w izolacji w dużych szpitalach psychiatrycznych. Potrzebne jest rozwinięcie leczenia dzieci. Mamy
w Polsce tylko dwustu psychiatrów dla dzieci, a potrzebnych jest ich przynajmniej tysiąc pięciuset.
Pobyty w szpitalach mogłyby być krótsze, gdyby zmieniono sposób finansowania psychiatrii – nie
w przeliczeniu na łóżko szpitalne, ale na liczbę mieszkańców w danym miejscu. To umożliwiłoby
organizowanie leczenia w zróżnicowany sposób, zgodnie z najnowszymi standardami.
Same szpitale też wymagają zmiany, zwłaszcza zwiększenia liczby zatrudnianych w nich osób
i doubezpieczenia ich, tak żeby opieka mogła być bardziej indywidualna, ludzka.
Potrzebne są zmiany w kształceniu psychiatrów i personelu medycznego pomagającego ludziom
w kryzysach psychicznych – uczenie ich, jak rozmawiać z pacjentami, zapewnienie szkolenia
psychoterapeutycznego.

Potrzebne są kampanie społeczne przybliżające ludziom specyfikę kryzysów psychicznych.
Potrzebne są szkolenia, warsztaty pomagające ludziom po kryzysach psychicznych wracać
do pracy, uczyć się.
Potrzebne są grupy wsparcia dla bliskich osób chorujących.
Potrzebne jest systemowe włączenie osób po kryzysach psychicznych w pomoc innym osobom,
których ten kryzys dotyka i ich bliskim. W innych krajach eksperci przez doświadczenie pracują
na rzecz chorych z bardzo dobrymi efektami. Moglibyśmy z tych wzorów skorzystać także
w Polsce. Obecnie wielu z nas podejmuje takie działania jako wolontariusze, a powinna to być
praca zarobkowa.
Realizacja Narodowego Programu Zdrowia Psychicznego umożliwi nam dostęp do właściwej,
zróżnicowanej opieki, a właściwa opieka skróci czas dochodzenia do zdrowia. Pełnimy wszelkie
możliwe role społeczne, ale często wiąże się to z cierpieniem związanym z brakiem prawidłowej
opieki medycznej, brakiem dostępu do psychoterapii i z dyskryminacją. Zmieńmy to. Jest to
możliwe. Potrzeba woli politycznej, by realizować Narodowy Program Ochrony Zdrowia
Psychicznego i jego finansowanie per capita w jednostkach terytorialnych do 200 tysięcy
mieszkańców. Program już jest, wystarczy go wdrożyć.
8 maja 2017 roku spotkamy się na Kongresie Zdrowia Psychicznego w Pałacu Kultury i Nauki
w Warszawie w gronie złożonym z psychiatrów, psychologów, osób zaangażowanych w pomaganie
osobom w kryzysach psychicznych, ludzi doświadczonych przez kryzys psychiczny i ich bliskich.
Liczymy, że będą razem z nami przedstawiciele władz. Po Kongresie pójdziemy wraz z naszymi
rodzinami oraz lekarzami, psychologami, psychoterapeutami, środowiskiem pielęgniarskim, a także
każdym, komu na tym zależy w Marszu o Godność do Ministerstwa Zdrowia z manifestem zmian.
Prosimy o poważne potraktowanie nas, pacjentów, prosimy o poważne potraktowanie środowiska
lekarskiego, które walczy o zmiany w polskiej psychiatrii.

Do wiadomości
Pan Andrzej Duda - Prezydent Rzeczypospolitej
Pan Marek Kuchciński – Marszałek Sejmu Rzeczypospolitej
Pan Stanisław Karczewski – Marszałek Senatu Rzeczypospolitej
Pan Konstanty Radziwiłł – Minister Zdrowia

Łączymy wyrazy szacunku